ซ พยัญชนะตัวที่ ๑๑ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาต่างประเทศ เช่น กอซ. ซก, ซ่ก ก. เปียกชุ่มจนถึงหยด เช่น เหงื่อซก. ซก, ซ่ก ก. เปียกชุ่มจนถึงหยด เช่น เหงื่อซก. ซงดำ น. โซ่ง, ซ่ง หรือ ไทยดํา ก็เรียก. (ดู โซ่ง). ซ่ง น.… Read more

ช ๑ พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคําที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช. ช ๒ ในภาษาบาลีและสันสกฤต ถ้าใช้ประกอบท้ายคำบางคำ แปลว่า เกิด เช่น บงกช ว่า เกิดในเปลือกตม หมายถึง บัว, วาริช ว่า เกิด ในน้ำ หมายถึง ปลา, ทวิช… Read more

ฉ ๑ พยัญชนะตัวที่ ๙ นับเป็นพวกอักษรสูง ฉ ๒ [ฉอ, ฉ้อ, ฉะ] ว. หก, สําหรับประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป.). ฉกษัตริย์ [ฉ้อกะสัด, ฉอกะสัด] น. กษัตริย์ ๖ พระองค์, ชื่อกัณฑ์ที่ ๑๒ ของมหาชาติ. ฉกามาพจร, ฉกามาวจร [ฉะกามาพะจอน, ฉะกามาวะจอน] น. สวรรค์… Read more

จ พยัญชนะตัวที่ ๘ เป็นตัวต้นวรรคที่ ๒ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคําที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่นกิจ วินิจฉัย ตํารวจ จอร์จ. จก ก. ฉก เช่น ระวังงูจะจกเอา, ล้วง เช่น รู้สึกเหมือนกับว่ามีมือใครมาจกกระเป๋า, ควัก เช่น น้องคงแอบมาจกเงินไป ๕๐๐ บาท, ขุด เช่น จกแรง ๆหน่อย ทำอย่างนี้พรุ่งนี้ก็ไม่ได้สักหลุม, คุ้ย,… Read more

ง พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง. งก ๑ ก. แสดงอาการอยากได้หรือไม่อยากเสียจนเกินควร. ว. มีอาการสั่นอย่างคนแก่หรืออย่างกลัวหรืออย่างหนาวมาก. งกเงิ่น, งก ๆ เงิ่น ๆ ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทําอะไรไม่ถูก. งกเงิ่น, งก ๆ เงิ่น ๆ ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทําอะไรไม่ถูก. งก ๒ น.… Read more