ง
พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.

งก ๑
ก. แสดงอาการอยากได้หรือไม่อยากเสียจนเกินควร. ว. มีอาการสั่นอย่างคนแก่หรืออย่างกลัวหรืออย่างหนาวมาก.

งกเงิ่น, งก ๆ เงิ่น ๆ
ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทําอะไรไม่ถูก.

งกเงิ่น, งก ๆ เงิ่น ๆ
ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทําอะไรไม่ถูก.

งก ๒
น. ไม้รูปคล้ายตะลุมพุกสําหรับควาญท้ายตีช้างเมื่อต้องการให้ช้างไปเร็ว เรียกว่า ไม้งก.

งก ๆ, ง่ก ๆ
ว. อาการที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งโดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยากเช่น ทำงานง่ก ๆ ทั้งวันจนไม่มีเวลาหยุดพัก.

งก ๆ, ง่ก ๆ
ว. อาการที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งโดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยากเช่น ทำงานง่ก ๆ ทั้งวันจนไม่มีเวลาหยุดพัก.

งง
ก. ฉงน, คิดไม่ออกเพราะยุ่งยากซับซ้อน, ทําอะไรไม่ถูกเพราะยังตั้งสติไม่อยู่; อาการมึนเกิดเพราะหัวหรือบริเวณหน้าได้รับความกระทบกระเทือนอย่างแรงเป็นต้น.

งงงวย
ก. เคลิบเคลิ้ม, เผลอสติ, มึนงง, งวยงง ก็ว่า.

งงงัน
ก. งงจนทําอะไรไม่ถูก.

งงเป็นไก่ตาแตก
(สำ) ก. งงมากจนทำอะไรไม่ถูก.

งงิด
[งะ-] น. มืด. (ข. งงึด ว่า มืด).

งด
ก. หยุดหรือเว้น คือ ไม่กระทําหรือไม่ดําเนินการตามปรกติ เช่น ผู้ป่วยต้องงดอาหารและน้ำตามที่แพทย์สั่ง.

งดเว้น
ก. เว้นด้วยการงด คือ หยุดไม่กระทำหรือไม่ดำเนินการตามปรกติเช่น งดเว้นอบายมุขระหว่างเข้าพรรษา.

งดงาม
ว. สวย, ดี, งาม.

งบ ๑
น. สิ่งที่เป็นแผ่นกลม ๆ เช่น งบนํ้าตาล งบนํ้าอ้อย, เรียกนํ้าตาล นํ้าอ้อยที่ทําให้เป็นแผ่น ๆ เช่นนั้น ว่า นํ้าตาลงบ นํ้าอ้อยงบ.

งบ ๒
น. ชื่อกับข้าวชนิดหนึ่งคล้ายห่อหมก ห่อด้วยใบไม้ มีใบตองเป็นต้นแล้วปิ้งไฟ. ก. ปรุงอาหารด้วยวิธีเช่นนั้น.

งบ ๓
ก. ปิด, รวม, เช่น งบบัญชี.

งบดุล
(กฎ) น. รายการแสดงสินทรัพย์และหนี้สิน เพื่อให้รู้ฐานะการเงินของกิจการ ณ วันใดวันหนึ่ง.

งบประมาณ
(กฎ) น. ประมาณการรายรับและรายจ่าย.

งบ ๔
(ปาก) น. วงเงิน เช่น งบค่าก่อสร้างบ้าน.

งม
ก. ดํานํ้าลงไปคลําหาของ, คลําหาของในนํ้า; โดยปริยายหมายความว่างุ่มง่าม, ชักช้า, เช่น มัวไปงมอยู่ที่ไหน.

งมเข็มในมหาสมุทร
(สํา) ก. ค้นหาสิ่งที่ยากจะค้นหาได้, ทํากิจที่สําเร็จได้ยาก.

งมโข่ง
(ปาก) ว. งุ่มง่าม, ไม่ทันเหตุการณ์.

งมงาย
ก. หลงเชื่อโดยไม่มีเหตุผล หรือโดยไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นหรือเหตุผลของผู้อื่น.

งวง ๑
น. จมูกของช้างที่ยื่นยาวออกไป ตรงปลายมีจะงอยสําหรับจับของอย่างมือ, เรียกจั่นมะพร้าวและช่อดอกเพศผู้ของตาลเพื่อเตรียมทํานํ้าตาล, เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น งวงครุงวงผีเสื้อ; ลมชนิดหนึ่งเมื่อเริ่มเกิดจะเห็นเป็นลํายื่นลงมาจากใต้ฐานเมฆ มีลักษณะคล้ายงวงช้าง ถ้ามีกําลังแรงมาก ลํานี้จะยาวลงมามากเรียกว่า ลมงวง, ลมงวงช้าง ก็เรียก; ตัวลำยองที่ทำเป็นงวงเกี่ยวอยู่ตรงแปงวง.

งวง ๒
น. ชื่อไก่ขนาดใหญ่ชนิด Meleagris gallopavo ในวงศ์ Meleagrididaeขนสวยงาม คอและหัวเปลือยมีหนังตะปุ่มตะป่ำ เหนือจะงอยปากบนมีหนังเส้นหนึ่งห้อยยาวเหมือนงวง ตัวผู้มักพองขนและรําแพนหางมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ.

ง่วง
ก. อาการที่ร่างกายอยากนอน.

ง่วงงุน
ก. ง่วงซึม.

ง่วงเหงา
[-เหฺงา] ว. มีลักษณะง่วงซึมไม่กระปรี้กระเปร่า.

ง่วงเหงาหาวนอน
ก. มีอาการซึมเซาอยากนอนมาก.

งวงช้าง ๑
น. (๑) หญ้างวงช้าง. (ดู หญ้างวงช้าง). (๒) กล้วยงวงช้าง. (ดู ร้อยหวี).(๓) ดู ไก่ไห้ (๑).

งวงช้าง ๒
น. ชื่องูนํ้าจืดชนิด Acrochordus javanicus ในวงศ์ Colubridae ตัวนิ่มเกล็ดเป็นตุ่ม ๆ อาศัยตามแหล่งนํ้าจืดทั่วไป หากินปลาในนํ้า แต่มักขดนอนตามโพรงตลิ่งที่แฉะ ๆ ไม่มีพิษ.

งวด
น. คราวที่กำหนด เช่น การออกรางวัลสลากกินแบ่งออกเป็นงวด,ลักษณนามเรียกจำนวนนับของคราวที่กำหนด เช่น แบ่งการชำระหนี้ออกเป็น ๕ งวด. ก. ลดลงไป, พร่องลงไป, แห้งลงไป, เช่น น้ำงวดลง.

ง่วน
ว. เพลินทําเพลินเล่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง. (จ. หง่วน).

ง้วน ๑
น. เรียกโอชะของบางสิ่ง เช่น ง้วนดิน คือ โอชะของดิน ที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ไตรภูมิโลกวินิจฉัยว่ามีรสหวาน, ง้วนผึ้ง คือ ละอองดอกไม้ที่ผึ้งนํามาสะสมไว้ที่รัง มีสีเหลือง มีรสมัน หอมหวาน.

ง้วน ๒
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ยางมีพิษ ใบเหมือนใบเงิน ดอกแดง ต้นเหมือนต้นสลอด. (พจน. ๒๔๙๓); ยาพิษ.

งวยงง
ก. เคลิบเคลิ้ม, เผลอสติ, มึนงง, งงงวย ก็ว่า.

งอ
ว. ลักษณะที่มีส่วนปลายหักโค้งเข้าหาตัวมันเองเช่นรูปอย่างขอ;เรียกหน้าซึ่งมีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจเป็นต้นว่า หน้างอ. ก. ทําให้มีรูปหรือเป็นเช่นนั้น, เรียกอาการของคนที่หัวเราะจนตัวงอว่า หัวเราะงอ.

งอก่อ, งอก่องอขิง
ว. อาการที่ตัวงอหรือทําตัวงอ เพราะร้อนหรือหนาวมากเป็นต้น.

งอก่อ, งอก่องอขิง
ว. อาการที่ตัวงอหรือทําตัวงอ เพราะร้อนหรือหนาวมากเป็นต้น.

งอขี้กล้อง
(ปาก) ว. อาการที่ถูกทำร้ายบริเวณท้องจนล้มลงกับพื้นในลักษณะตัวงอคล้ายคนนอนสูบฝิ่น.

งอมืองอตีน
ก. เกียจคร้าน, ไม่สนใจขวนขวายทําการงาน, ไม่คิดสู้.

งอหาย
ว. อาการที่ร้องไห้หรือหัวเราะจนเสียงเงียบหายไป.

ง้อ
ก. ขอคืนดีด้วย, ขอพึ่งพาอาศัย.

ง้องอน
ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ,งอนง้อ ก็ว่า.

งอก ๑
ก. อาการที่เมล็ดผลไม้แตกเป็นต้นขึ้น; ผลิออก, แตกออก, เช่น รากงอกยอดงอก; เพิ่มปริมาณมากขึ้น (ใช้เฉพาะของบางอย่าง) เช่น เงินงอกแผ่นดินงอก เนื้องอก; เรียกหน้าผากที่กว้างยื่นงํ้าออกไปกว่าปรกติว่าหน้างอก.

งอกงาม
ก. เจริญผลิดอกออกผล.

งอกเงย
ก. มีผลประโยชน์หรือรายได้เพิ่มมากขึ้น.

งอก ๒
น. เรียกต้นอ่อนที่งอกออกจากผลบางชนิดมีผลมะพร้าวเมล็ดตาลเป็นต้นว่า งอกมะพร้าว งอกตาล.

ง่อกแง่ก
ว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.

ง่อง
น. เรียกสายโยงคางม้าไม่ให้เงยว่า สายง่อง.

ง่องแง่ง
ว. อาการที่ร่างกายไม่แข็งแรงทําให้เดินหรือเคลื่อนไหวไม่ถนัด,กระย่องกระแย่ง หรือ กระง่องกระแง่ง ก็ว่า. ก. ทะเลาะเบาะแว้งกัน,ไม่ปรองดองกัน.

งอแง
ว. ขี้แย, ขี้อ้อน, (ใช้แก่เด็ก); (ปาก) รวนเร, บิดพลิ้ว; เอาใจยาก.

งอด
น. ชื่องูจําพวกงูปี่แก้วในวงศ์ Colubridae ขนาดเล็กประมาณเท่าดินสอดํา ส่วนใหญ่ลําตัวสีเทา ท้องเป็นจุดสีแดงและดํา ไม่มีพิษในประเทศไทยมีหลายชนิด เช่น งอดท้องแดง (Oligodon taeniatus)งอดด่าง (O. cinereus).

งอดแงด
ว. กระเง้ากระงอด, กะบึงกะบอน.

งอน ๑
น. ส่วนปลายแห่งของบางอย่างที่เป็นรูปยาวเรียวและช้อยขึ้น เช่นงอนไถ. ว. ช้อยขึ้น, โง้งขึ้น. ก. แสดงอาการโกรธเคืองหรือไม่พอใจเพื่อให้เขาง้อ, ทําจริตสะบัดสะบิ้ง.

งอนง้อ
ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ,ง้องอน ก็ว่า.

งอนไถ
น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์มฆา มี ๕ ดวง, ดาวงูผู้ ดาวโคมูตร ดาววานรดาวมฆะ หรือ ดาวมาฆะ ก็เรียก.

งอน ๒
ว. งาม ในคำว่า งามงอน. (งอน อะหม ว่า งาม).

ง่อน
น. ก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป เช่น เงื้อมง่อน ว่า เงื้อมแห่งก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป.

ง่อนแง่น
ว. คลอนแคลน, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง, กระง่อนกระแง่น ก็ว่า.

งอนหง่อ
ว. คู้ตัวงอตัว เป็นอาการของคนที่กลัวมากหรือหนาวมากเป็นต้น.

ง้อนหมู
น. หญ้าแห้วหมู. (โอสถพระนารายณ์).

งอบ
น. เครื่องสวมหัวสําหรับกันแดดและฝน สานด้วยตอกไม้ไผ่ กรุด้านนอกด้วยใบลาน รูปคล้ายกระจาดควํ่า มีรังสําหรับสวม.

งอม
ว. สุกจัดจนเกือบเน่าหรือเละ เช่น กล้วยงอม มะม่วงงอม, โดยอนุโลมใช้กับคนที่แก่มากจนทำอะไรไม่ไหว เช่น ปีนี้คุณยายดูงอมมาก, โดยปริยายหมายความว่า แย่ เช่น ถูกใช้ให้ทํางานเสียงอม, บอบชํ้า เช่นถูกตีเสียงอม, ได้รับทุกข์ทรมานมาก เช่น เป็นไข้เสียงอม.

งอมแงม
ว. เลิกได้ยาก เช่น ติดฝิ่นงอมแงม, แก้ได้ยาก, รักษาได้ยาก, เช่นเจ็บงอมแงม.

งอมพระราม
(สํา) ว. มีความทุกข์ยากลําบากเต็มที่ เช่น ทศกัณฐ์จะงอมพระรามที่ไหน เกรงพระรามจะงอมพระรามไปเองเสียอีก. (ลักวิทยา).

ง้อม
ว. งํ้า, ค้อม เช่น กิ่งไม้ง้อมลงเพราะลูกดก.

งอย ๑
ก. อยู่หมิ่น, ตั้งอยู่หมิ่น, ห้อย.

งอย ๒
ก. คอย เช่น งอยท่า.

ง่อย
ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.ง่อยเปลี้ยเสียขา ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.

งะ
(โบ) คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี ง เป็นพยัญชนะต้นมีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น เช่น งะงก งะงัน งะโง้ง.

งัก ๆ, งั่ก ๆ
ว. อาการที่สั่นสะท้าน, อาการที่เดินสั่น ๆ มา.

งัก ๆ, งั่ก ๆ
ว. อาการที่สั่นสะท้าน, อาการที่เดินสั่น ๆ มา.

งั่ก
ว. มาก เช่น แก่งั่ก หนาวงั่ก.

งัง ๆ
ว. อาการที่เดินโดยด่วน.

งั่ง ๑
น. รูปหล่อด้วยโลหะเหมือนพระพุทธรูป แต่ไม่มีผ้าพาด, เรียกพระพุทธรูปที่ยังไม่ได้ทําพิธีเบิกพระเนตร.

งั่ง ๒
ว. โง่ไม่เป็นประสีประสา.

งั่ง ๓
น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

งัด
ก. ทําให้เผยอหรือเคลื่อนที่โดยใช้วัตถุยาวคัด เช่น งัดตะปู งัดซุง; นําออกมาจากที่เก็บ เช่น งัดเอาเครื่องลายครามมาอวด, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น งัดเอาเรื่องเก่ามาพูด.

งัดข้อ
ก. เกร็งแขนขัดกัน แล้วออกกําลังกดให้แขนอีกฝ่ายหนึ่งล้มลง,โดยปริยายหมายความว่า โต้เถียงกัน, มีความเห็นขัดแย้งกัน,ไม่ลงรอยกัน.

งัน
ก. หยุดชะงัก เช่น นิ่งงัน, ไม่งอกงาม เช่น ต้นไม้งันไป, อาการที่ชะงักนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะคาดไม่ถึง ในคำว่า ตะลึงงัน.

งันงก
ว. สั่นเงอะงะอยู่, สะทกสะท้านอยู่.

งับ
ก. ปิดอย่างไม่สนิทหรือปิดอย่างไม่ลงกลอน เช่น งับประตู; อาการที่อ้าปากคาบหรือกัดโดยเร็ว.

งับแง
ก. แง้ม, ปิดไม่สนิท.

งัว ๑
น. วัว, โค ก็เรียก.

งัว ๒, งั่ว ๑
(โบ) น. ลูกชายคนที่ ๕.

งัว ๒, งั่ว ๑
(โบ) น. ลูกชายคนที่ ๕.

งัว ๓
น. ไม้รับกงพัดที่โคนเสา ๒ อันเพื่อกันไม่ให้เสาทรุดลงไปในหลุม.

งัว ๔
น. ชื่อปลาทะเลหลายชนิดในหลายวงศ์ เช่น วงศ์ Triacanthidae,Monacanthidae, Balistidae, Anacanthidae ผิวหนังหยาบเหนียวหรือเป็นแผ่นกระดูกหนาเรียงติดต่อกัน ฟันเป็นแผ่น ใช้แทะเล็มหาอาหารตามแนวปะการังและพื้นท้องทะเล ก้านครีบหลังก้านแรกและครีบท้องเป็นแท่งกระดูกใหญ่คล้ายเขาสัตว์, บางชนิดมีชื่อเรียกว่าวัว หรือ กวาง.

งั่ว ๒
น. ชื่อนกชนิด Anhinga melanogaster ในวงศ์ Anhingidae ปากยาวตรงสีเหลือง ปลายแหลมมาก คอโค้งยาวคล้ายเคียว ขนดํา ปีกและหลังมีลายสีขาว ตีนมีแผ่นพังผืดติดกันทั้ง ๔ นิ้วคล้ายตีนเป็ด ดํานํ้าจับปลาโดยใช้ปากแทง, อ้ายงั่ว ก็เรียก.

งัวเงีย
ก. อาการที่คนแรกตื่นยังง่วงอยู่.

งัวซัง
น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Capparis thorelii Gagnep. ในวงศ์ Capparidaceaeลําต้นมีหนามโค้ง ดอกสีชมพู.

งัวเลีย ๑
น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.

งัวเลีย ๒
ดู ไก่ไห้ (๑).

งา ๑
น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Sesamum orientale L. ในวงศ์ Pedaliaceaeผลเป็นฝัก มีเมล็ดเล็ก ๆ สีขาวหรือดํา ใช้ประกอบอาหารหรือสกัดนํ้ามัน.

งาตัด
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทําด้วยงากวนกับนํ้าตาลแล้วตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมคล้ายข้าวพองในเครื่องจันอับ.

งาลั่ว
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่งทำด้วยงาคั่วให้สุกแล้วเคล้ากับน้ำตาลเคี่ยวทำเป็นแผ่นบาง ๆ ตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยม.

งา ๒
น. ฟันตัดแถวบนที่งอกออกจากปากช้าง, ลักษณนามเรียก กิ่ง.

งากำจาย
น. งาช้างที่หักติดอยู่ในไม้หรือสิ่งอื่น ๆ.

งาเครือ
น. งาช้างที่ยาวมากแต่วงรอบเล็ก.

งาเนียม
น. งาช้างที่ใหญ่แต่สั้นและมักจะชี้ตรง, เรียกช้างที่มีงาเช่นนั้นว่าช้างงาเนียม.

ง
พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.

งก ๑
ก. แสดงอาการอยากได้หรือไม่อยากเสียจนเกินควร. ว. มีอาการสั่นอย่างคนแก่หรืออย่างกลัวหรืออย่างหนาวมาก.

งกเงิ่น, งก ๆ เงิ่น ๆ
ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทําอะไรไม่ถูก.

งกเงิ่น, งก ๆ เงิ่น ๆ
ว. ตัวสั่น, มีอาการประหม่าตัวสั่นจนทําอะไรไม่ถูก.

งก ๒
น. ไม้รูปคล้ายตะลุมพุกสําหรับควาญท้ายตีช้างเมื่อต้องการให้ช้างไปเร็ว เรียกว่า ไม้งก.

งก ๆ, ง่ก ๆ
ว. อาการที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งโดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยากเช่น ทำงานง่ก ๆ ทั้งวันจนไม่มีเวลาหยุดพัก.

งก ๆ, ง่ก ๆ
ว. อาการที่ทำงานอย่างขยันขันแข็งโดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยากเช่น ทำงานง่ก ๆ ทั้งวันจนไม่มีเวลาหยุดพัก.

งง
ก. ฉงน, คิดไม่ออกเพราะยุ่งยากซับซ้อน, ทําอะไรไม่ถูกเพราะยังตั้งสติไม่อยู่; อาการมึนเกิดเพราะหัวหรือบริเวณหน้าได้รับความกระทบกระเทือนอย่างแรงเป็นต้น.

งงงวย
ก. เคลิบเคลิ้ม, เผลอสติ, มึนงง, งวยงง ก็ว่า.

งงงัน
ก. งงจนทําอะไรไม่ถูก.

งงเป็นไก่ตาแตก
(สำ) ก. งงมากจนทำอะไรไม่ถูก.

งงิด
[งะ-] น. มืด. (ข. งงึด ว่า มืด).

งด
ก. หยุดหรือเว้น คือ ไม่กระทําหรือไม่ดําเนินการตามปรกติ เช่น ผู้ป่วยต้องงดอาหารและน้ำตามที่แพทย์สั่ง.

งดเว้น
ก. เว้นด้วยการงด คือ หยุดไม่กระทำหรือไม่ดำเนินการตามปรกติเช่น งดเว้นอบายมุขระหว่างเข้าพรรษา.

งดงาม
ว. สวย, ดี, งาม.

งบ ๑
น. สิ่งที่เป็นแผ่นกลม ๆ เช่น งบนํ้าตาล งบนํ้าอ้อย, เรียกนํ้าตาล นํ้าอ้อยที่ทําให้เป็นแผ่น ๆ เช่นนั้น ว่า นํ้าตาลงบ นํ้าอ้อยงบ.

งบ ๒
น. ชื่อกับข้าวชนิดหนึ่งคล้ายห่อหมก ห่อด้วยใบไม้ มีใบตองเป็นต้นแล้วปิ้งไฟ. ก. ปรุงอาหารด้วยวิธีเช่นนั้น.

งบ ๓
ก. ปิด, รวม, เช่น งบบัญชี.

งบดุล
(กฎ) น. รายการแสดงสินทรัพย์และหนี้สิน เพื่อให้รู้ฐานะการเงินของกิจการ ณ วันใดวันหนึ่ง.

งบประมาณ
(กฎ) น. ประมาณการรายรับและรายจ่าย.

งบ ๔
(ปาก) น. วงเงิน เช่น งบค่าก่อสร้างบ้าน.

งม
ก. ดํานํ้าลงไปคลําหาของ, คลําหาของในนํ้า; โดยปริยายหมายความว่างุ่มง่าม, ชักช้า, เช่น มัวไปงมอยู่ที่ไหน.

งมเข็มในมหาสมุทร
(สํา) ก. ค้นหาสิ่งที่ยากจะค้นหาได้, ทํากิจที่สําเร็จได้ยาก.

งมโข่ง
(ปาก) ว. งุ่มง่าม, ไม่ทันเหตุการณ์.

งมงาย
ก. หลงเชื่อโดยไม่มีเหตุผล หรือโดยไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นหรือเหตุผลของผู้อื่น.

งวง ๑
น. จมูกของช้างที่ยื่นยาวออกไป ตรงปลายมีจะงอยสําหรับจับของอย่างมือ, เรียกจั่นมะพร้าวและช่อดอกเพศผู้ของตาลเพื่อเตรียมทํานํ้าตาล, เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น งวงครุงวงผีเสื้อ; ลมชนิดหนึ่งเมื่อเริ่มเกิดจะเห็นเป็นลํายื่นลงมาจากใต้ฐานเมฆ มีลักษณะคล้ายงวงช้าง ถ้ามีกําลังแรงมาก ลํานี้จะยาวลงมามากเรียกว่า ลมงวง, ลมงวงช้าง ก็เรียก; ตัวลำยองที่ทำเป็นงวงเกี่ยวอยู่ตรงแปงวง.

งวง ๒
น. ชื่อไก่ขนาดใหญ่ชนิด Meleagris gallopavo ในวงศ์ Meleagrididaeขนสวยงาม คอและหัวเปลือยมีหนังตะปุ่มตะป่ำ เหนือจะงอยปากบนมีหนังเส้นหนึ่งห้อยยาวเหมือนงวง ตัวผู้มักพองขนและรําแพนหางมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ.

ง่วง
ก. อาการที่ร่างกายอยากนอน.

ง่วงงุน
ก. ง่วงซึม.

ง่วงเหงา
[-เหฺงา] ว. มีลักษณะง่วงซึมไม่กระปรี้กระเปร่า.

ง่วงเหงาหาวนอน
ก. มีอาการซึมเซาอยากนอนมาก.

งวงช้าง ๑
น. (๑) หญ้างวงช้าง. (ดู หญ้างวงช้าง). (๒) กล้วยงวงช้าง. (ดู ร้อยหวี).(๓) ดู ไก่ไห้ (๑).

งวงช้าง ๒
น. ชื่องูนํ้าจืดชนิด Acrochordus javanicus ในวงศ์ Colubridae ตัวนิ่มเกล็ดเป็นตุ่ม ๆ อาศัยตามแหล่งนํ้าจืดทั่วไป หากินปลาในนํ้า แต่มักขดนอนตามโพรงตลิ่งที่แฉะ ๆ ไม่มีพิษ.

งวด
น. คราวที่กำหนด เช่น การออกรางวัลสลากกินแบ่งออกเป็นงวด,ลักษณนามเรียกจำนวนนับของคราวที่กำหนด เช่น แบ่งการชำระหนี้ออกเป็น ๕ งวด. ก. ลดลงไป, พร่องลงไป, แห้งลงไป, เช่น น้ำงวดลง.

ง่วน
ว. เพลินทําเพลินเล่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง. (จ. หง่วน).

ง้วน ๑
น. เรียกโอชะของบางสิ่ง เช่น ง้วนดิน คือ โอชะของดิน ที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ไตรภูมิโลกวินิจฉัยว่ามีรสหวาน, ง้วนผึ้ง คือ ละอองดอกไม้ที่ผึ้งนํามาสะสมไว้ที่รัง มีสีเหลือง มีรสมัน หอมหวาน.

ง้วน ๒
น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ยางมีพิษ ใบเหมือนใบเงิน ดอกแดง ต้นเหมือนต้นสลอด. (พจน. ๒๔๙๓); ยาพิษ.

งวยงง
ก. เคลิบเคลิ้ม, เผลอสติ, มึนงง, งงงวย ก็ว่า.

งอ
ว. ลักษณะที่มีส่วนปลายหักโค้งเข้าหาตัวมันเองเช่นรูปอย่างขอ;เรียกหน้าซึ่งมีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจเป็นต้นว่า หน้างอ. ก. ทําให้มีรูปหรือเป็นเช่นนั้น, เรียกอาการของคนที่หัวเราะจนตัวงอว่า หัวเราะงอ.

งอก่อ, งอก่องอขิง
ว. อาการที่ตัวงอหรือทําตัวงอ เพราะร้อนหรือหนาวมากเป็นต้น.

งอก่อ, งอก่องอขิง
ว. อาการที่ตัวงอหรือทําตัวงอ เพราะร้อนหรือหนาวมากเป็นต้น.

งอขี้กล้อง
(ปาก) ว. อาการที่ถูกทำร้ายบริเวณท้องจนล้มลงกับพื้นในลักษณะตัวงอคล้ายคนนอนสูบฝิ่น.

งอมืองอตีน
ก. เกียจคร้าน, ไม่สนใจขวนขวายทําการงาน, ไม่คิดสู้.

งอหาย
ว. อาการที่ร้องไห้หรือหัวเราะจนเสียงเงียบหายไป.

ง้อ
ก. ขอคืนดีด้วย, ขอพึ่งพาอาศัย.

ง้องอน
ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ,งอนง้อ ก็ว่า.

งอก ๑
ก. อาการที่เมล็ดผลไม้แตกเป็นต้นขึ้น; ผลิออก, แตกออก, เช่น รากงอกยอดงอก; เพิ่มปริมาณมากขึ้น (ใช้เฉพาะของบางอย่าง) เช่น เงินงอกแผ่นดินงอก เนื้องอก; เรียกหน้าผากที่กว้างยื่นงํ้าออกไปกว่าปรกติว่าหน้างอก.

งอกงาม
ก. เจริญผลิดอกออกผล.

งอกเงย
ก. มีผลประโยชน์หรือรายได้เพิ่มมากขึ้น.

งอก ๒
น. เรียกต้นอ่อนที่งอกออกจากผลบางชนิดมีผลมะพร้าวเมล็ดตาลเป็นต้นว่า งอกมะพร้าว งอกตาล.

ง่อกแง่ก
ว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.

ง่อง
น. เรียกสายโยงคางม้าไม่ให้เงยว่า สายง่อง.

ง่องแง่ง
ว. อาการที่ร่างกายไม่แข็งแรงทําให้เดินหรือเคลื่อนไหวไม่ถนัด,กระย่องกระแย่ง หรือ กระง่องกระแง่ง ก็ว่า. ก. ทะเลาะเบาะแว้งกัน,ไม่ปรองดองกัน.

งอแง
ว. ขี้แย, ขี้อ้อน, (ใช้แก่เด็ก); (ปาก) รวนเร, บิดพลิ้ว; เอาใจยาก.

งอด
น. ชื่องูจําพวกงูปี่แก้วในวงศ์ Colubridae ขนาดเล็กประมาณเท่าดินสอดํา ส่วนใหญ่ลําตัวสีเทา ท้องเป็นจุดสีแดงและดํา ไม่มีพิษในประเทศไทยมีหลายชนิด เช่น งอดท้องแดง (Oligodon taeniatus)งอดด่าง (O. cinereus).

งอดแงด
ว. กระเง้ากระงอด, กะบึงกะบอน.

งอน ๑
น. ส่วนปลายแห่งของบางอย่างที่เป็นรูปยาวเรียวและช้อยขึ้น เช่นงอนไถ. ว. ช้อยขึ้น, โง้งขึ้น. ก. แสดงอาการโกรธเคืองหรือไม่พอใจเพื่อให้เขาง้อ, ทําจริตสะบัดสะบิ้ง.

งอนง้อ
ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ,ง้องอน ก็ว่า.

งอนไถ
น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์มฆา มี ๕ ดวง, ดาวงูผู้ ดาวโคมูตร ดาววานรดาวมฆะ หรือ ดาวมาฆะ ก็เรียก.

งอน ๒
ว. งาม ในคำว่า งามงอน. (งอน อะหม ว่า งาม).

ง่อน
น. ก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป เช่น เงื้อมง่อน ว่า เงื้อมแห่งก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป.

ง่อนแง่น
ว. คลอนแคลน, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง, กระง่อนกระแง่น ก็ว่า.

งอนหง่อ
ว. คู้ตัวงอตัว เป็นอาการของคนที่กลัวมากหรือหนาวมากเป็นต้น.

ง้อนหมู
น. หญ้าแห้วหมู. (โอสถพระนารายณ์).

งอบ
น. เครื่องสวมหัวสําหรับกันแดดและฝน สานด้วยตอกไม้ไผ่ กรุด้านนอกด้วยใบลาน รูปคล้ายกระจาดควํ่า มีรังสําหรับสวม.

งอม
ว. สุกจัดจนเกือบเน่าหรือเละ เช่น กล้วยงอม มะม่วงงอม, โดยอนุโลมใช้กับคนที่แก่มากจนทำอะไรไม่ไหว เช่น ปีนี้คุณยายดูงอมมาก, โดยปริยายหมายความว่า แย่ เช่น ถูกใช้ให้ทํางานเสียงอม, บอบชํ้า เช่นถูกตีเสียงอม, ได้รับทุกข์ทรมานมาก เช่น เป็นไข้เสียงอม.

งอมแงม
ว. เลิกได้ยาก เช่น ติดฝิ่นงอมแงม, แก้ได้ยาก, รักษาได้ยาก, เช่นเจ็บงอมแงม.

งอมพระราม
(สํา) ว. มีความทุกข์ยากลําบากเต็มที่ เช่น ทศกัณฐ์จะงอมพระรามที่ไหน เกรงพระรามจะงอมพระรามไปเองเสียอีก. (ลักวิทยา).

ง้อม
ว. งํ้า, ค้อม เช่น กิ่งไม้ง้อมลงเพราะลูกดก.

งอย ๑
ก. อยู่หมิ่น, ตั้งอยู่หมิ่น, ห้อย.

งอย ๒
ก. คอย เช่น งอยท่า.

ง่อย
ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.ง่อยเปลี้ยเสียขา ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.

งะ
(โบ) คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี ง เป็นพยัญชนะต้นมีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น เช่น งะงก งะงัน งะโง้ง.

งัก ๆ, งั่ก ๆ
ว. อาการที่สั่นสะท้าน, อาการที่เดินสั่น ๆ มา.

งัก ๆ, งั่ก ๆ
ว. อาการที่สั่นสะท้าน, อาการที่เดินสั่น ๆ มา.

งั่ก
ว. มาก เช่น แก่งั่ก หนาวงั่ก.

งัง ๆ
ว. อาการที่เดินโดยด่วน.

งั่ง ๑
น. รูปหล่อด้วยโลหะเหมือนพระพุทธรูป แต่ไม่มีผ้าพาด, เรียกพระพุทธรูปที่ยังไม่ได้ทําพิธีเบิกพระเนตร.

งั่ง ๒
ว. โง่ไม่เป็นประสีประสา.

งั่ง ๓
น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

งัด
ก. ทําให้เผยอหรือเคลื่อนที่โดยใช้วัตถุยาวคัด เช่น งัดตะปู งัดซุง; นําออกมาจากที่เก็บ เช่น งัดเอาเครื่องลายครามมาอวด, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น งัดเอาเรื่องเก่ามาพูด.

งัดข้อ
ก. เกร็งแขนขัดกัน แล้วออกกําลังกดให้แขนอีกฝ่ายหนึ่งล้มลง,โดยปริยายหมายความว่า โต้เถียงกัน, มีความเห็นขัดแย้งกัน,ไม่ลงรอยกัน.

งัน
ก. หยุดชะงัก เช่น นิ่งงัน, ไม่งอกงาม เช่น ต้นไม้งันไป, อาการที่ชะงักนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะคาดไม่ถึง ในคำว่า ตะลึงงัน.

งันงก
ว. สั่นเงอะงะอยู่, สะทกสะท้านอยู่.

งับ
ก. ปิดอย่างไม่สนิทหรือปิดอย่างไม่ลงกลอน เช่น งับประตู; อาการที่อ้าปากคาบหรือกัดโดยเร็ว.

งับแง
ก. แง้ม, ปิดไม่สนิท.

งัว ๑
น. วัว, โค ก็เรียก.

งัว ๒, งั่ว ๑
(โบ) น. ลูกชายคนที่ ๕.

งัว ๒, งั่ว ๑
(โบ) น. ลูกชายคนที่ ๕.

งัว ๓
น. ไม้รับกงพัดที่โคนเสา ๒ อันเพื่อกันไม่ให้เสาทรุดลงไปในหลุม.

งัว ๔
น. ชื่อปลาทะเลหลายชนิดในหลายวงศ์ เช่น วงศ์ Triacanthidae,Monacanthidae, Balistidae, Anacanthidae ผิวหนังหยาบเหนียวหรือเป็นแผ่นกระดูกหนาเรียงติดต่อกัน ฟันเป็นแผ่น ใช้แทะเล็มหาอาหารตามแนวปะการังและพื้นท้องทะเล ก้านครีบหลังก้านแรกและครีบท้องเป็นแท่งกระดูกใหญ่คล้ายเขาสัตว์, บางชนิดมีชื่อเรียกว่าวัว หรือ กวาง.

งั่ว ๒
น. ชื่อนกชนิด Anhinga melanogaster ในวงศ์ Anhingidae ปากยาวตรงสีเหลือง ปลายแหลมมาก คอโค้งยาวคล้ายเคียว ขนดํา ปีกและหลังมีลายสีขาว ตีนมีแผ่นพังผืดติดกันทั้ง ๔ นิ้วคล้ายตีนเป็ด ดํานํ้าจับปลาโดยใช้ปากแทง, อ้ายงั่ว ก็เรียก.

งัวเงีย
ก. อาการที่คนแรกตื่นยังง่วงอยู่.

งัวซัง
น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Capparis thorelii Gagnep. ในวงศ์ Capparidaceaeลําต้นมีหนามโค้ง ดอกสีชมพู.

งัวเลีย ๑
น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.

งัวเลีย ๒
ดู ไก่ไห้ (๑).

งา ๑
น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Sesamum orientale L. ในวงศ์ Pedaliaceaeผลเป็นฝัก มีเมล็ดเล็ก ๆ สีขาวหรือดํา ใช้ประกอบอาหารหรือสกัดนํ้ามัน.

งาตัด
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทําด้วยงากวนกับนํ้าตาลแล้วตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมคล้ายข้าวพองในเครื่องจันอับ.

งาลั่ว
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่งทำด้วยงาคั่วให้สุกแล้วเคล้ากับน้ำตาลเคี่ยวทำเป็นแผ่นบาง ๆ ตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยม.

งา ๒
น. ฟันตัดแถวบนที่งอกออกจากปากช้าง, ลักษณนามเรียก กิ่ง.

งากำจาย
น. งาช้างที่หักติดอยู่ในไม้หรือสิ่งอื่น ๆ.

งาเครือ
น. งาช้างที่ยาวมากแต่วงรอบเล็ก.

งาเนียม
น. งาช้างที่ใหญ่แต่สั้นและมักจะชี้ตรง, เรียกช้างที่มีงาเช่นนั้นว่าช้างงาเนียม.

งาสาน
(โบ) น. เรียกพัดยศที่พื้นพัดสานด้วยงาช้าง เป็นเครื่องหมายฝ่ายอรัญวาสีว่า พัดงาสาน, ในสมัยโบราณ สมเด็จพระสังฆราชและสมเด็จพระราชาคณะเจ้าคณะใหญ่ที่ลงท้ายสร้อยราชทินนามว่า คามวาสี อรัญวาสี มีพัดยศ ๒ เล่ม พัดแฉกพื้นกำมะหยี่ปักด้วยทองและเงิน เป็นเครื่องหมายฝ่ายคามวาสี พัดงาสานเป็นเครื่องหมายฝ่ายอรัญวาสี.

งา ๓
น. ส่วนหนึ่งของเครื่องดักสัตว์เช่นลอบหรือไซ ทําเป็นซี่ ๆ ปลายสอบเข้าหากันเพื่อไม่ให้ปลาที่เข้าไปแล้วออกมาได้.

งาแซง
น. งาอย่างหนึ่งคล้ายงาลอบงาไซกันไม่ให้ของข้างในออก แต่ใส่ลงไปได้ ใช้สวมปากข้องปากลันเป็นต้น; เสาเสี้ยมปลายที่ปักตะแคงระหว่างเสาระเนียด เพื่อกันไม่ให้ช้างกระแทกเสาระเนียด,เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้นสําหรับตั้งกีดขวางทางเข้าประตูค่ายเป็นต้น.

งา ๔
น. ชื่อปลานํ้ากร่อยหรือทะเลขนาดเล็กชนิด Thryssa setirostris ในวงศ์Engraulidae กระดูกขากรรไกรบนโค้งยื่นยาวเป็นเส้นจดครีบท้องหรือครีบก้น ลําตัวยาว แบนข้าง ปากกว้าง เกล็ดที่สันท้องเป็นเหลี่ยมคมเรียงต่อกันคล้ายฟันเลื่อย พื้นลําตัวสีเงินอมเหลืองส้ม.

ง่า ๑
ก. เงื้อ, อ้า, กางออก. น. ค่าคบไม้.

ง่า ๒
น. เรียกตัวหนังใหญ่ที่สลักเป็นรูปยักษ์หรือลิงในท่าเหาะ ว่าหนังง่า. (ลัทธิ).

ง้าง
ก. ทำให้อ้าออก เช่น ง้างประตู, ดึงให้ยืดออก เช่น ง้างศร, งัด เช่นง้างปาก, เหนี่ยว เช่น ง้างไกปืน, เงื้อ เช่น ง้างหมัด.

ง่าเงย
ก. เป็นสง่า, เปิดเผย.

งาช้าง ๑
น. (๑) ชื่อนํ้าเต้าพันธุ์หนึ่ง ผลยาวคล้ายงาช้าง. [ดู นํ้าเต้า (๑)]. (๒)ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Sansevieria cylindrica Boijer ในวงศ์ Agavaceaeใบกลมเป็นแท่ง สีเขียวเข้ม ใช้เป็นยาทําให้อาเจียน.

งาช้าง ๒
น. ชื่อหอยทะเลในชั้น Scaphopoda เปลือกมีรูปร่างคล้ายงาช้างส่วนมากเป็นสีขาวมีหลายชนิด เช่น ชนิด Dentalium aprinum,D. longitrorsum, ฟันช้าง ก็เรียก.

งาช้าง ๓
น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์เชษฐา มี ๑๔ ดวง, ดาวช้างใหญ่ ดาวคอนาคดาวแพะ หรือ ดาวเชษฐะ ก็เรียก.

งาไซ
ดู ตังโอ๋.

งาน ๑
น. สิ่งหรือกิจกรรมที่ทํา, มักใช้เข้าคู่กับคำ การ เช่น การงาน เป็นการเป็นงาน ได้การได้งาน; การพิธีหรือการรื่นเริงที่คนมาชุมนุมกัน เช่นงานบวช งานปีใหม่.

งานการ
น. กิจการที่ทํา.

งานพิเศษ
น. งานที่ทำนอกเหนือจากงานประจำ.

งานสารบรรณ
(กฎ) น. งานที่เกี่ยวกับการบริหารงานเอกสาร เริ่มตั้งแต่การจัดทำการรับ การส่ง การเก็บรักษา การยืม จนถึงการทำลายเอกสาร.

งานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฎร์ไม่ให้เสีย
(สํา) ทํางานไม่บกพร่องทั้งงานส่วนรวมและส่วนตัว, ใช้เพี้ยนว่างานหลวงไม่ขาด งานราษฎร์ไม่เสีย ก็มี.

งานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฎร์ไม่ให้เสีย
(สํา) ทํางานไม่บกพร่องทั้งงานส่วนรวมและส่วนตัว, ใช้เพี้ยนว่างานหลวงไม่ขาด งานราษฎร์ไม่เสีย ก็มี.

งานอดิเรก
น. งานที่ทำเพื่อความเพลิดเพลิน.

งาน ๒
น. มาตราวัดเนื้อที่ตามวิธีประเพณี เท่ากับ ๑๐๐ ตารางวา หรือ๔๐๐ ตารางเมตร, ลักษณนามเรียกเนื้อที่ ๑๐๐ ตารางวา หรือ๔๐๐ ตารางเมตรว่า งานหนึ่ง หรือ ๑ งาน, อักษรย่อว่า ง.

งาน ๓
(วิทยา) น. ผลของแรงที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ คำนวณได้จากผลคูณของแรงกับระยะทางที่วัตถุเคลื่อนที่.

ง่าน ๑
ก. ดิ้นรนกระวนกระวาย (มักใช้แก่ของเสพติดและกามคุณ).

ง่าน ๒
(กลอน) ก. งุ่นง่าน เช่น มารดาเห็นบุตรเงื้อ ง่านใจ. (นิทราชาคริต).

งาบ ๆ
ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), พะงาบ พะงาบ ๆปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า. [ไทยขาว งาบ ว่า อ้า, งาบสบ ว่า อ้าปาก(เพื่อหายใจ)].

งาม
ว. ลักษณะที่เห็นแล้วชวนให้ชื่นชมหรือพึงใจ เช่น มารยาทงาม รูปงาม;มีลักษณะสมบูรณ์ดี เช่น ต้นไม้งาม ปีนี้ฝนงาม; ดี, มาก, มีลักษณะที่เป็นไปตามต้องการ, เช่น กําไรงาม ธนาคารนี้จ่ายดอกเบี้ยงาม.

งามงอน
ว. สวยงาม.

งามแงะ
(กลอน) ว. งามน่าดู เช่น เจ้าเย้ยเยาะว่าเงาะไม่งามแงะ แฮะแฮะว่าเล่นหรือว่าจริง. (สังข์ทอง).

งามหน้า
ว. น่าขายหน้า, ใช้เป็นคําประชด เช่น เขาทำงามหน้าละคราวนี้.

ง่าม ๑
น. ลักษณะหรือสิ่งที่แยกออกเป็น ๒ หรือ ๓ เป็นต้น เช่น ง่ามไม้ ไม้ง่ามสามง่าม, โดยปริยายใช้หมายถึงถ้อยคําที่มีความหมายได้ ๒ ทาง คือทั้งทางสุภาพและไม่สุภาพ เช่น พูดสองง่าม.

ง่ามถ่อ
น. ไม้ที่มีรูปร่างโค้งคล้ายง่ามมือที่เสียบปลายถ่อเอาไว้สำหรับให้หัวไหล่ดันถ่อได้ถนัด มักจะใช้ผ้าพันเพื่อกันไม่ให้ไหล่เจ็บ, เหล็กที่มีรูปร่างโค้งคล้ายเขาควาย มีปลอกอัดที่โคนถ่อ ใช้สำหรับตู๊เรือหรือสำหรับกดลงในดินเพื่อไม่ให้โคนถ่อจมลึกลงไป, ลักษณะหัวที่มีผมเถิกเข้าไปเป็น๒ แฉกเหมือนง่ามถ่อ.

ง่ามมือ
น. ช่วงโค้งระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้.

ง่าม ๒
น. ชื่อมดขนาดเล็กชนิด Phidologeton diversus ในวงศ์ Formicidaeสีนํ้าตาลแก่จนเกือบดําตลอดตัว อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ ๆ ในฝูงจะพบพวกที่ทําหน้าที่เฝ้ารังขนาดใหญ่กว่าตัวธรรมดา ๒-๓ เท่าปะปนอยู่ มีขากรรไกรหน้าเห็นเป็นง่ามใหญ่ อาศัยอยู่ตามพื้นดิน ใกล้บ้านเรือน เดินกันเป็นทาง ขนเศษอาหารหรืออาจพบในแปลงปลูกพืช.

งาย
น. เวลาเช้า เช่น พ่อแผนจะไปแต่ในงาย สายแล้วสํารับไม่ยกมา.(ขุนช้างขุนแผน).

ง่าย
ว. สะดวก, ไม่ยาก.

ง่าย ๆ
ว. ธรรมดา ๆ, ไม่ยุ่งยาก.

ง่ายดาย
ว. ง่ายมาก, สะดวกมาก.

ง่าย้อย
น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Hydnocarpus kurzii Warb. ในวงศ์Flacourtiaceae ใบรูปไข่แกมรูปใบหอก ผลกลม สีน้ำตาล.

ง้าว ๑
น. อาวุธชนิดหนึ่ง คล้ายดาบ มีด้ามยาว, ถ้าใต้คอของด้ามมีขอสำหรับสับบังคับช้างได้ เรียกว่า ของ้าว.

ง้าว ๒
น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Bombax anceps Pierre var. cambodienseRobyns ในวงศ์ Bombacaceae ต้นคล้ายต้นงิ้วแต่เปลือกสีเทาดําดอกสีแดงคลํ้า ในผลมีปุยขาวใช้ยัดหมอนและที่นอนเป็นต้น.

งำ
ก. ปิด เช่น งําความ, ปกครอง เช่น งำเมือง, รักษา ในคำว่า เก็บงำ,บางทีใช้เข้าคู่กับคํา ครอบ เป็น ครอบงํา.

ง่ำ, ง่ำ ๆ
ว. เสียงขู่ของหมาที่กำลังกินข้าว. ก. งับเบา ๆ เช่น หมางํ่าน่อง.

ง่ำ, ง่ำ ๆ
ว. เสียงขู่ของหมาที่กำลังกินข้าว. ก. งับเบา ๆ เช่น หมางํ่าน่อง.

ง้ำ
ว. ยื่นออกไปเกินปรกติจนปลายโน้มลง, โน้มไปทางหน้า เช่น สวมชฎางํ้าหน้า, เรียกหน้าที่มีสีหน้าแสดงอาการโกรธไม่พอใจหรือไม่ได้อย่างใจเป็นต้นว่า หน้างํ้า.

งิ้ว ๑
น. ละครจีนแบบโบราณ.

งิ้ว ๒
น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Bombax ceiba L. ในวงศ์ Bombacaceaeกิ่งก้านและลําต้นมีหนามแหลมคม เปลือกสีเทา ขรุขระ ดอกสีแดงสดใช้ปุยในผลอย่างเดียวกับง้าว.

งี่เง่า
(ปาก) ว. โง่มาก.

งีบ
ก. หลับไปชั่วขณะหนึ่ง; ลักษณนามบอกการหลับเช่นนั้นว่า หลับงีบหนึ่งหลับ ๒ งีบ.

งึก ๆ
ว. อาการที่พยักหน้าเป็นการรับรู้, หงึก ๆ ก็ว่า.

งึน
(ถิ่น-พายัพ, อีสาน; โบ) น. เงิน.

งึม
ว. เสียงบ่นเบา ๆ; (ถิ่น-อีสาน) ซึม.

งึมงำ
ว. เสียงพูดหรือบ่นพึมพํา.

งุด, งุด ๆ
ว. อาการก้มหน้าลงเพราะกลัวหรืออายเป็นต้น เช่น ก้มหน้างุด, อาการที่เดินก้มหัวหรือก้มหน้าไปโดยเร็ว, อาการที่ก้มหน้าก้มตาทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเช่น นั่งทำงานงุด ๆ ทั้งวัน.

งุด, งุด ๆ
ว. อาการก้มหน้าลงเพราะกลัวหรืออายเป็นต้น เช่น ก้มหน้างุด, อาการที่เดินก้มหัวหรือก้มหน้าไปโดยเร็ว, อาการที่ก้มหน้าก้มตาทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเช่น นั่งทำงานงุด ๆ ทั้งวัน.

งุนงง
ก. งงซึมเซา, ฉงน, มึน.

งุ่นง่าน
ก. โกรธฮึดฮัด, กระวนกระวายผุดลุกผุดนั่ง, ง่าน.

งุบ, งุบ ๆ
ว. อาการที่หัวก้มลงโดยเร็วเมื่อเวลาง่วนหรือเดินไป.

งุบ, งุบ ๆ
ว. อาการที่หัวก้มลงโดยเร็วเมื่อเวลาง่วนหรือเดินไป.

งุบงิบ
ก. ทําอย่างเงียบ ๆ, ทํากันอย่างปิดบัง.

งุ้ม
ว. งอลงอย่างปากนกแก้ว.

งุ่มง่าม
ว. ชักช้า, ไม่คล่องแคล่วว่องไว.

งุย
(โบ) ว. ซึม, เซื่อง, มึนหัว.

งู ๑
น. ชื่อสัตว์เลื้อยคลานในอันดับ Squamata อันดับย่อย Serpentesลําตัวเรียวยาว มีเกล็ด ไม่มีขา ที่มีพิษ เช่น งูเห่าไทย (Naja kaouthia)ที่ไม่มีพิษ เช่น งูเหลือม (Python reticulatus).

งูกลืนหาง, งูกินหาง ๑
น. ชื่อกลอนกลอักษร วรรคหนึ่ง ๆ ต้องมีคำซ้ำกัน ๓ คู่ คือระหว่าง๓ คำหน้ากับ ๓ คำสุดท้ายของวรรค แต่เวลาเขียนจะตัดคำซ้ำ ๓คำสุดท้ายของแต่ละวรรคออก เวลาอ่านให้อ่านไปจนจบวรรคแล้วย้อนกลับไปอ่านคำที่ ๑ ถึงคำที่ ๓ ในวรรคเดียวกันอีกครั้งหนึ่งตัวอย่างว่า ฟังเสียงหวานขานเสียงดัง เหมือนน้ำตาลหวานเตือนเสนาะจริงยิ่งคำหวาน อ่านว่า ฟังเสียงหวานขานเสียงดังฟังเสียงหวาน เหมือนน้ำตาลหวานเตือนเหมือนน้ำตาล เสนาะจริงยิ่งคำหวานเสนาะจริง.

งูกลืนหาง, งูกินหาง ๑
น. ชื่อกลอนกลอักษร วรรคหนึ่ง ๆ ต้องมีคำซ้ำกัน ๓ คู่ คือระหว่าง๓ คำหน้ากับ ๓ คำสุดท้ายของวรรค แต่เวลาเขียนจะตัดคำซ้ำ ๓คำสุดท้ายของแต่ละวรรคออก เวลาอ่านให้อ่านไปจนจบวรรคแล้วย้อนกลับไปอ่านคำที่ ๑ ถึงคำที่ ๓ ในวรรคเดียวกันอีกครั้งหนึ่งตัวอย่างว่า ฟังเสียงหวานขานเสียงดัง เหมือนน้ำตาลหวานเตือนเสนาะจริงยิ่งคำหวาน อ่านว่า ฟังเสียงหวานขานเสียงดังฟังเสียงหวาน เหมือนน้ำตาลหวานเตือนเหมือนน้ำตาล เสนาะจริงยิ่งคำหวานเสนาะจริง.

งูกินหาง ๒
น. การเล่นของเด็กอย่างหนึ่ง สมมุติฝ่ายหนึ่งเป็นแม่งู มีลูกงูเกาะหลังเป็นแถว อีกฝ่ายเป็นพ่องู คอยไล่จับลูกงูตัวที่อยู่ท้ายแถวเอามาเป็นพวกทีละตัว ๆ.

งูกินหาง ๓
(สํา) ว. เกี่ยวโยงกันจากหัวถึงหางโดยซัดกันไปเป็นทอด ๆ.

งู ๆ ปลา ๆ
ว. มีความรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ, ไม่รู้จริง, ในคําว่า รู้งู ๆ ปลา ๆ.

งูผู้
น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์มฆา มี ๕ ดวง, ดาวโคมูตร ดาววานรดาวงอนไถ ดาวมฆะ หรือ ดาวมาฆะ ก็เรียก.

งูเมีย
น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์บุรพผลคุนี มี ๒ ดวง, ดาววัวตัวผู้ดาวปุรพผลคุนี หรือ ดาวปุพพผลคุนี ก็เรียก.

งูสวัด
น. โรคที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัสชนิดหนึ่ง มีอาการอักเสบอย่างเฉียบพลันที่ปมประสาทไขสันหลัง และพุเป็นเม็ดพองตามผิวหนังเป็นทางยาวพาดขวางลําตัวเป็นต้น ทําให้ปวดแสบปวดร้อน.

งูเหลือม
น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์สวาดิ มี ๕ ดวง, ดาวช้างพัง ดาวสวาตีหรือ ดาวสวัสติ ก็เรียก.

งู ๒
น. ปลางู. (ดู ปล้องอ้อย).

งูบ
ก. ก้มหัวฟุบลงเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.

งู่หนี
น. กุหนี.

งูเห่า
น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นและหัวเหมือนขมิ้นอ้อย แต่เนื้อสีขาว กลิ่นฉุนเหมือนนํ้ามันดินอ่อน ๆ. (กบิลว่าน).

เง้างอด, เง้า ๆ งอด ๆ
ว. กะบึงกะบอน, โกรธอย่างแสนงอน, กระเง้ากระงอด ก็ว่า.