(หันทะ มะยัง ธัมมะคาระวาทิคาถาโย ภะณามะ เส)
เย จะ อะตีตา สัมพุทธา……..เย จะ พุทธา อะนาคะตา,
โย เจตะระหิ สัมพุทโธ……….พะหุนนัง โสกะนาสะโน,
พระพุทธเจ้าบรรดาที่ล่วงไปแล้วด้วย, ที่ยังไม่มาตรัสรู้ด้วย,
และพระพุทธเจ้าผู้ขจัดโศกของมหาชนในกาลบัดนี้ด้วย,
สัพเพ สัทธัมมะคะรุโน……….วิหะริงสุ วิหาติ จะ,
อะถาปิ วิหะริสสันติ……………เอสา พุทธานะธัมมะตา,
พระพุทธเจ้าทั้งปวงนั้น ทุกพระองค์เคารพพระธรรม,
ได้เป็นมาแล้วด้วย, กำลังเป็นอยู่ด้วย, และจักเป็นด้วย,
เพราะธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นเช่นนั้นเอง,
ตัส๎มา หิ อัตตะกาเมนะ……….มะหัตตะมะภิกังขะตา,
สัทธัมโม คะรุกาตัพโพ……….สะรัง พุทธานะสาสะนัง,
เพราะฉะนั้น บุคคลผู้รักตน หวังอยู่เฉพาะคุณเบื้องสูง,
เมื่อระลึกได้ถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าอยู่,
จงทำความเคารพพระธรรม,
นะ หิ ธัมโม อะธัมโม จะ………อุโภ สะมะวิปากิโน,
ธรรมและอธรรม จะมีผลเหมือนกันทั้งสองอย่าง หามิได้,
อะธัมโม นิระยัง เนติ…………..ธัมโม ปาเปติ สุคะติง,
อธรรมย่อมนำไปนรก, ธรรมย่อมนำให้ถึงสุคติ,
ธัมโม หะเว รักขะติ ธัมมะจาริง,
ธรรมนั่นแหละ ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรมเป็นนิจ,
ธัมโม สุจิณโณ สุขะมาวะหาติ,
ธรรมที่ตนประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ตน,
เอสานิสังโส ธัมเม สุจิณเณ,
นี่เป็นอานิสงส์ ในธรรมที่ตนประพฤติดีแล้ว.