บทสวด โคตะมะกะเจติยะธัมมะปะริยาโย
อะภิญญายะ โข โส ภะคะวา ธัมมัง เทเสติ โน อะนะภิญญายะ,
สะนิทานัง ธัมมัง เทเสติ โน อะนิทานัง, สัปปาฏิหาริยัง ธัมมัง เทเสติ
โน อัปปาฏิหาริยัง, ตัสสะ โข ปะนะ ภะคะวะโต, อะภิญญายะ ธัมมัง
เทสะยะโต โน อะนะภิญญายะ, สะนิทานัง ธัมมัง เทสะยะโต โน
อะนิทานัง, สัปปาฏิหาริยัง ธัมมัง เทสะยะโต โน อัปปาฏิหาริยัง, กะระ-
ณีโย โอวาโท, กะระณียา อะนุสาสะนี, อะลัญจะ ปะนะ โน ตุฏฐิยา,
อะลัง อัตตะมะนะตายะ, อะลัง โสมะนัสสายะ, สัมมาสัมพุทโธ
ภะคะวา, สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม, สุปะฏิปันโน สังโฆติ ฯ

คำแปล บทสวดโคตมเจติยธัมมปริยายสูตร
พระผู้มีพระภาคเจ้านั้น ทรงแสดงธรรมเพื่อความรู้ยิ่งแล เพื่อความไม่รู้ยิ่งหามิได้ ทรงแสดงธรรมมีเหตุ ไม่มีเหตุ หามิได้ ทรงแสดงธรรมมีปาฏิหาริย์ ไม่มีปาฏิหาริย์ หามิได้ ก็เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า นั้นแลทรงแสดงธรรมเพื่อความรู้ยิ่ง หามิได้ ทรงแสดงธรรมมีเหตุไม่มีเหตุ หามิได้ ทรงแสดงธรรมมีปาฏิหาริย์ ไม่มีปาฏิหาริย์ หามิได้ โอวาทของพระองค์ ควรกระทำอนุสาสนีของพระองค์ ควรกระทำ ก็แลควรแท้ที่เราทั้งหลายจะยินดี ควรจะดีใจ ควรจะโสมนัส ว่าพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นผู้ตรัสรู้ชอบเองแล้ว พระธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้ว พระสงฆ์ดีแล้ว ดังนี้