(นำ) หันทะ มะยัง สีลุทเทสะปาฐัง ภะณามะ เส.
(รับ) ภาสิตะมิทัง เตนะ ภะคะวะตา ชานะตา ปัสสะตา อะระหะตา สัมมาสัมพุทเธนะ
– พระผู้มีพระภาคเจ้า , ผู้รู้เห็น เป็นพระอรหันต์ ตรัสรู้เองโดยชอบ พระองค์นั้น ได้ตรัสคำนี้ไว้แล้วว่า ,
สัมปันนะสีลา ภิกขะเว วิหะระถะ สัมปันนะปาฏิโมกขา ,
– ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย , เธอทั้งหลายจงเป็นผู้มีศีลสมบูรณ์ มีพระปาติโมกข์สมบูรณ์ ,
ปาฏิโมกขะสังวะระสังวุตา วิหะระถะ อาจาระโคจะระสัมปันนา
– จงเป็นผู้สำรวมแล้วด้วยความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ , สมบูรณ์ด้วยอาจาระและโคจร , คือมรรยาทและสถานที่ควรเที่ยวไป ,
อะณุมัตเตสุ วัชเชสุ ภะยะทัสสาวี สะมาทายะ สิกขะถะ สิกขาปะเทสูติ ,
-จงเป็นผู้มีปรกติเห็นความน่ากลัว , ในโทษแม้เพียงเล็กน้อย , สมาทานศึกษาสำเหนียกในสิกขาบททั้งหลายเถิด ,
ตัส๎มาติหัม๎เหหิ สิกขิตัพพัง ,
– เพราะเหตุนั้นแล , เราทั้งหลายพึงทำความศึกษาสำเหนียกว่า
สัมปันนะสีลา วิหะริสสามะ สัมปันนะปาฏิโมกขา ,
– จักเป็นผู้มีศีลบริบูรณ์ มีพระปาฏิโมกข์สมบูรณ์
ปาฏิโมกขะสังวะระสังวุตา วิหะริสสามะ อาจาระโคจะระสัมปันนา ,
– เราจักเป็นผู้สำรวมแล้วด้วยความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ , สมบูรณ์ด้วย อาจาระและโคจร , คือมารยาทและสถานที่ควรเที่ยวไป ,
อะนุมัตเตสุ วัชเชสุ ภะยะทัสสาวี สะมาทายะ สิกขิสสามะ สิกขาปะเทสูติ ,
– จักเป็นผู้มีปรกติเห็นความน่ากลัวในโทษแม้เพียงเล็กน้อย , สมาทาน ศึกษา สำเหนียก ในสิกขาบททั้งหลาย ,
เอวัญหิ โน สิกขิตัพพัง.
– เราทั้งหลาย , พึงทำความศึกษาสำเหนียกอย่างนี้แล.
ที่มา อากังขสูตร
พระไตรปิฎก ฉบับบาลีสยามรัฐ (ภาษาไทย) เล่มที่ 24
พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 16 อังคุตตรนิกาย ทสก- เอกาทสกนิบาต
หน้าที่ 117 หัวข้อที่ 71