(นำ) หันทะ มะยัง ตายะนะสุตตะคาถาโย ภะณามะ เส

ฉินทะ โสตัง ปะรักกัมมะ กาเม ปะนูทะ พ๎ราห๎มะณะ ,
-ท่านทั้งหลายจงพยายามตัดตัณหาอันเป็นดังกระแสน้ำ , จงบรรเทากามทั้งหลายเสียเถิด,

นัปปะหายะ มุนิ กาเม เนกัตตะมุปะปัชชะติ ,
-มุนีละกามทั้งหลายไม่ได้แล้ว ย่อมเป็นอยู่ผู้เดียวไม่ได้ ,

กะยิรา เจ กะยิราเถนัง ทัฬหะเมนัง ปะรักกะเม ,
-ถ้าบุคคลจะทำอะไรก็ทำเถิด แต่จงทำกิจนั้นให้จริงๆ ,

สิถิโล หิ ปะริพพาโช ภิยโย อากิระเต ระชัง ,
-เพราะว่าการบวชที่ย่อหย่อนย่อมไม่เกิดผล , ยิ่งโปรยโทษดุจธุลี ,

อะกะตัง ทุกกะฏัง เสยโย ปัจฉา ตัปปะติ ทุกกะฏัง ,
-ความชั่วไม่ทำเสียเลยดีกว่า เพราะว่าความชั่วทำให้เดือดร้อนในภายหลัง ,

กะตัญจะ สุกะตัง เสยโย ยัง กัต๎วา นานุตัปปะติ ,
-บุคคลควรทำแต่ความดี เพราะทำแล้วไม่เดือดร้อนในภายหลัง ,

กุโส ยะถา ทุคคะหิโต หัตถะเมวานุกันตะติ ,
-หญ้าคาที่บุคคลจะถอนแล้ว จับไม่ดี , ย่อมบาดมือผู้จับ ฉันใด ,

สามัญญัง ทุปปะรามัฏฐัง นิระยายูปะกัฑฒะติ ,
-การบวชถ้าปฏิบัติไม่ดีและย่อหย่อน ย่อมถูกฉุดไปนรกได้ ฉันนั้น ,

ยังกิญจิ สิถิลัง กัมมัง สังกิลิฏฐัญจะ ยัง วะตัง ,
-การงานสิ่งใดที่ย่อหย่อน และการปฏิบัติใดที่เศร้าหมอง ,

สังกัสสะรัง พ๎รัห๎มะจะริยัง นะ ตัง โหติ มะหัปผะลันติ ,
-การประพฤติพรหมจรรย์ของผู้ใด ที่ระลึกขึ้นมาแล้วรังเกียจตนเอง , การกระทำเหล่านั้นย่อมเป็นของไม่มีผลมาก ดังนี้.
(ตายนสูตร 15/70)