บทเรียนที่ 1: พยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ ภาษามาเลเซีย

ภาษามลายู (Bahasa Melayu)
อักษรรูมี
อักษรรูมีที่ใช้เขียนภาษามลายูจะมีทั้งหมด 31 ตัวอักษร สามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ อักษรเดี่ยวและอักษรผสม

อักษรเดี่ยว

ตัวอักษร	คำอ่าน	อักษรเทียบเคียงในภาษาไทย
A	เอ	สระ อา /สระ อะ / อา
B	บี	บ
C	ซี	จ
D	ดี	ด
E	อี	สระ เออ / สระ เอ / เออ / เอ
F	เอฟ	ฟ
G	จี	ฆ
H	เฮช	ฮ
I	ไอ	สระอี /สระ อิ / อี
J	เญ	ญ
K	เค	ก
L	แอล	ล
M	เอ็ม	ม
N	เอ็น	น
O	โอ	สระ โอ / โอ
P	พี	ป
Q	คิว	ก
R	อาร์	ร
S	เอส	ซ
T	ที	ต
U	ยู	สระ อู /สระ อุ /อู
V	วี	ว
W	ดับเบิลยู	ว
X	เอ็กซ์	ซ
Y	วาย	ย
Z	แซ็ด	ซ

หมายเหตุ: ตัวอักษรข้างบน พบว่าตัวอักษรรูมีในภาษามลายูบางตัวอักษรจะเทียบเป็นเสียงภาษาไทยต่างจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย ดังนี้ คือ อักษร c เทียบ เป็น อักษร จ อักษร p เทียบเป็นอักษร ป อักษร t เทียบเป็นอักษร ต

พยัญชนะผสม – ในภาษามลายูจะมีพยัญชนะผสมเพิ่มจากภาษาอังกฤษ 5 อักษรได้แก่

ตัวอักษร	คำอ่าน	อักษรเทียบเคียงในภาษาไทย
Gh	เฆอ	ฆ
Kh	เคอ	ค
Ng	เงอ	ง
Ny	เยอ	ย (เสียง นาสิก)
Sy	เชอ	ช

สระต่างๆในภาษามลายู เราสามารถแบ่งได้เป็นสองกลุ่ม คือ สระเดี่ยว และสระผสม

สระเดี่ยว
A	สระ อา/อะ
E	สระ เออ / เอ
I	สระ อี / อิ
O	สระ โอ
U	สระ อู / อุ

สระผสม
Ai	สระไอ
Au	สระ เอา
Ia	สระ เอีย
Ua	สระ อัว
Iau	สระ เอียว
Oi	สระ ออย