การปฏิบัตินี้ผู้ปฏิบัติยังไม่รู้ไม่เห็นอะไรในชั้นต้นๆ ชั้นนี้ต้องอาศัยการอบรม การแนะ การนำ จากครูบาอาจารย์ก่อน เพราะยังไม่รู้ไม่เข้าใจอะไรเลย ผู้แนะนำในการสอนก็ต้องให้รู้จักวิธีปฏิบัติ ให้ผู้ปฏิบัติเข้าใจวิธีก่อน พอเข้าใจวิธีทำแล้วก็ลงมือปฏิบัติ คือปฏิบัติให้ธรรมเกิดขึ้นกับใจของผู้ปฏิบัติก่อน ถ้าธรรมไม่เกิดกับใจ ใจก็ไม่รู้ว่าธรรมเป็นอย่างไร ใจเป็นอย่างไรถ้าธรรมไม่เกิด ใจก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร และไม่รู้ทั้งอาการของใจและอาการของธรรมด้วย ฉะนั้นผู้จะรู้ธรรมเห็นธรรมนั้น จะต้องปฏิบัติตามหลักธรรมเพื่อให้ธรรมเกิดกับใจ คือสร้างธรรมขึ้นที่ใจ ให้ใจเป็นธรรมรู้ธรรมเห็นธรรมก่อน พอเกิดแล้วใจก็เห็นธรรมและรู้ธรรม ถ้ารู้แล้วเกิดแล้วเห็นแล้วเป็นแล้ว ใจของผู้ปฏิบัติจะต้องได้สัมผัสจากธรรมที่เกิด คือ เกิดความสงบที่ว่า “สมถธรรม” ก็ต้องปฏิบัติให้เกิดกับใจของผู้ปฏิบัติก่อน เกิดสมาธิก็เช่นเดียวกัน เกิดสติเป็นธรรมะก็เช่นเดียวกัน เกิดปัญญาธรรมก็เช่นเดียวกัน เกิดอะไรก็ขอให้แต่เกิดมา… Read more