การท่องจำ บางครั้งก็เกิดความเบื่อ สับสนต่อความหมายต่างๆ หรือไม่สนใจที่จะท่องจำอีกต่อไป ดังนั้นการเรียนรู้ความหมายที่แท้จริง อาจมีความหมายที่แตกต่างกัน โดยมีเทคนิค คือ
- การเดาความหมายคำศัพท์จากบริบท (guess the meaning from context clue) กล่าวคือ ถ้อยคำหรือข้อความแวดล้อมที่ช่วยให้เข้าใจความหมายของคำให้กระจ่างขึ้น ง่ายขึ้น หรือเดาง่าย
- การเดาคำศัพท์โดยอาศัยการวิเคราะห์ของคำ (guess the meaning from word analysis)
ทั้ง 2 วิธีนี้มีประโยชน์และจำเป็นอย่างยิ่งต่อการอ่านบทความ โดยเฉพาะเวลาทำข้อสอบจะต้องใช้วิธีเหล่านี้ในการเดาเหตุการ เพราะเวลาเข้าห้องสอบจะไม่สามารถเปิดหาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต หรือ พจนานุกรมได้ สิ่งที่จะช่วยให้การเดาความหมายของคำศัพท์มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น คือการฝึกฝนที่จะไม่เปิดหาความหมายในพจนานุกรมเมื่อเราไม่รู้ความหมาย แต่ให้เดาความหมายจนหาความหมายของคำนั้นเจอ แล้วจะเกิดความเคยชิน
การเดาความหมายสามารถเดาได้หลายวิธีดังนี้
- การเดาความหมาย เหตุการณ์จากคำชี้แนะประเภทคำอธิบายหรือคำบรรยาย (definition type) การเดาเหตุการณ์แบบนี้ เป็นการที่ผู้เขียนได้ให้คำอธิบาย ยกตัวอย่าง กล่าวซ้ำ หรือมีส่วนที่ขยายความด้วย
- การเดาความหมายที่แสดงความเป็นเหตุเป็นผลกัน (cause and effect relationship type)
- การเดาเหตุการณ์และความหมายแบบคล้อยตามกันแบบและ (and type)
- การเดาความหมายแบบบอกความขัดแย้งหรือตรงกันข้ามกัน (contrasts and antonyms guess)
- การเดาความหมายโดยอาศัยน้ำเสียงของผู้เขียน (tone guess)
- การเดาคำศัพท์จากประสบการณ์ของผู้อ่าน (experience guess)
