การบอกเวลาในภาษาจีน มี 3 แบบ ดังนี้

1. แบบที่ 1 ใช้คำว่า ‘点'(diǎn, นาฬิกา/โมง) บอกหน่วยชั่วโมงและคำว่า ‘分'(fēn) บอกหน่วยนาที ในภาษาพูด เราสามารถละหน่วยนาที ‘分’ ได้ แต่หากหน่วยนาทีน้อยกว่า 10 จะต้องเติมคำว่า ‘零'(líng, ศูนย์) ไว้หน้าหน่วยนาทีด้วย
2. แบบที่ 2 หากหน่วยนาทีอยู่ในช่วง 30 นาทีแรกของชั่วโมง จะใช้คำว่า ‘过'(guò) ซึ่งมีความหมายว่า ‘ผ่าน’ ในการบอกเวลา เช่น ‘六点过八分'(liù diǎn guò bā fēn) หมายถึง ‘ผ่านเวลา 6 นาฬิกามาแล้ว 8 นาที’ การบอกเวลาแบบนี้จะไม่ละคำว่า ‘分'(fēn)
3. แบบที่ 3 หากหน่วยนาทีอยู่ในช่วง 30 นาทีหลังของชั่วโมง จะใช้คำว่า ‘差'(chà) ซึ่งมีความหมายว่า ‘ขาด’ ในการบอกเวลา เช่น ‘差五分六点'(chà wǔ fēn liù diǎn) หมายถึง ‘ขาดอีก 5 นาทีจะเป็นเวลา 6 นาฬิกา’

วัน

เดือน

การอ่านปี ทั้งแบบพุทธศักราช และคริสต์ศักราช
คำว่า ปี ในภาษาจีนคือคำว่า “年” (nián อ่านว่า เหนียน) ซึ่งศักราชที่ชาวจีนใช้กันอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ คริสต์ศักราช (ค.ศ.) วิธีการอ่านปี ค.ศ. ในภาษาจีนนั้น จะเป็นการอ่านแบบเรียงตัว ดังนี้

1. ปี ค.ศ.2017 :
ตัวอักษรจีน: 二零一七年
คำอ่าน Pinyin: èr líng yīqī nián
คำอ่านภาษาไทย: เอ้อรฺ หลิง อี ชี เหนียน


2. ปี ค.ศ.1997 :
ตัวอักษรจีน: 一九九七年
คำอ่าน Pinyin: yījiǔjiǔqī nián
คำอ่านภาษาไทย: อี จิ่ว จิ่ว ชี เหนียน

ส่วนวิธีการอ่านปีพุทธศักราช(พ.ศ.) เป็นภาษาจีน ต้องเติมคำว่า 佛历 (fólì อ่านว่า โฝ ลี่) ไว้ด้านหน้า ดังนี้

1. ปี พ.ศ.2560 :
ตัวอักษรจีน: 佛历二五六零年   
คำอ่าน Pinyin: fólì èrwǔliù líng nián   
คำอ่านภาษาไทย: โฝ ลี่ เอ้อรฺ อู่ว ลิ่ว หลิง เหนียน)

2. ปี พ.ศ.2540 :
ตัวอักษรจีน: 佛历二五四零年
คำอ่าน Pinyin: fólì  èrwǔsì líng nián 
คำอ่านภาษาไทย: โฝ ลี่ เอ้อรฺ อู่ว ซื่อ หลิง เหนียน