Verbs (คำกริยา) หมายถึง คำกริยาที่แสดงอาการเคลื่อนไหว การกระทำหรือบอกสภาพของประธาน (Subject) เพื่อให้ทราบการกระทำของประธาน

ประเภทของคำกริยา  คำกริยาอาจแบ่งออกเป็น main verbs และ auxiliary verbs
Main verbs คือคำกริยาแท้หรือคำกริยาหลักในประโยค  ซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ intransitive verbs, transitive verbs และ linking verbs แบ่งออกเป็น 3 ชนิด  ดังนี้

1. Transitive Verbs คือ กริยาที่ยังไม่มีความหมายสมบูรณ์ในตัวเอง ต้องมีคำกริยามารองรับ เช่น eat, cut, give, produce, provide เป็นต้น เพื่อให้มีความหมายขึ้น
ตัวอย่าง

• Mary ate her dinner early today.  (ate เป็นกริยาแท้ dinner เป็นกรรม)
• Mother cut the cake into eight pieces.  (cut เป็นกริยาแท้ cake เป็นกรรม)
• Cows eat grass.  (eat เป็นกริยาแท้ grass เป็นกรรม) มารับไว้เพื่อทำให้ประโยคสมบูรณ์ขึ้น

2. Intransitive Verbs  คือ คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมมารองรับ เป็นคำกริยาที่มีความหมายสมบูรณ์ได้ด้วยตัวเอง เช่น run, fly swim, shout เป็นต้น
ตัวอย่าง

• Jimmy ran in the field.
• Some birds fly across the country.
• John swims every morning.
• Jane shouted for help. 
• John is swimming   ไม่จำเป็นต้องมีกรรม ประโยคก็สมบูรณ์

3. Linking verbs คือคำกริยาที่เชื่อมประธานกับคำนามหรือคำคุณศัพท์ที่ตามมา ได้แก่ รูปต่าง ๆ ของคำกริยา BE, seem, look, become, turn, smell, sound, taste, feel, etc. คำกริยาประเภทนี้จะต้องมีส่วนเสริมประธาน (subject complement) ส่วนเสริมประธานอาจเป็นคำนามหรือคุณศัพท์ก็ได้
ตัวอย่าง

• Peter is a businessman.  (is เป็น linking verb และ businessman เป็นคำนามที่ทำหน้าที่เป็นส่วนเสริมประธาน)
• Mary looks happy today.  (looks เป็น linking verb และ happy เป็นคำคุณศัพท์ที่ทำหน้าที่เป็นส่วนเสริมประธาน)

Auxiliary Verbs คือ กริยาช่วย เป็นกริยาที่ช่วยให้กริยาหลักมีความหมายสมบูรณ์ขึ้นตามเหตุการณ์ต่างๆที่แสดงอาการเคลื่อนไหวของประธาน (Subject) เพื่อให้ทราบการกระทำของประธาน แบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ primary auxiliary verbs และ modal auxiliary  verbs

1. Primary auxiliary verbs ได้แก่ รูปต่าง ๆ ของคำกริยา be, do, และ have คำกริยาประเภทนี้อาจเป็นได้ทั้งกริยาแท้และกริยาช่วย
ตัวอย่าง
She does her homework every night. (does เป็นกริยาแท้)
She does not like to go out at night. (does เป็นกริยาช่วย)
I am a computer engineer. (am เป็นกริยาแท้)
I am going to Singapore next Saturday. (am เป็นกริยาช่วย going เป็นกริยาแท้)
Susan has a beautiful house on the mountain. (has เป็นกริยาแท้)

2. Modal auxiliary verbs ได้แก่ can, could, shall, should, will, would, may, might, must, ought, to, need, dare  กริยาประเภทนี้จะใช้คู่กับกริยาแท้ของประโยค จะอยู่ตามลำพังไม่ได้ ยกเว้นในกรณีตอบคำถามแบบสั้นหรือใช้ในกรณีที่มีการละกริยาแท้เนื่องจากมีการกล่าวถึงมาแล้ว
ตัวอย่าง

• If John is going to the concert, I will, too.

รูปของคำกริยาแท้โดยทั่วไปจะมี 5 รูปคือ

1. คำกริยาที่ยังไม่ได้ผัน (base form) เช่น  walk, speak, hear, cut
2. คำกริยาที่ลงท้ายด้วย s (-s form) เช่น walks, speaks, hears, cuts
3. คำกริยาอดีต (past form) เช่น walked, spoke, heard, cut
4. รูปแบบ present participle เช่น walking, speaking, hearing, cutting
5. รูปแบบ past participle เช่น walked, spoken, heard, cut

หมายเหตุ: รูป past form และ past participle ตามปกติจะเกิดจากการเติม -ed ท้ายรูปที่ยังไม่ได้ผัน ยกเว้นคำกริยา irregular verbs ซึ่งจะมีวิธีผันเฉพาะตัว  การจดจำรูป past form และ past participle ของ irregular verbs เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

รูปแบบประเภท Prefixes และ Suffixes ที่ทำให้คำชนิดอื่นกลายเป็นคำกริยา กล่าวคือ Prefix คือส่วนที่เติมหน้าคำ และ Suffix คือส่วนที่เติมท้ายคำ ซึ่งอาจทำให้คำเปลี่ยนจากชนิดหนึ่งไปเป็นอีกชนิดหนึ่งหรืออาจทำให้คำมีความหมายเพิ่มเติมหรือแตกต่างออกไป

• Prefixes ที่ทำให้คำชนิดอื่นกลายเป็นคำกริยา เช่น ac-, en- เป็นต้น

ตัวอย่าง
ac + company (n)               = accompany (v) (เป็นเพื่อน เช่น เป็นเพื่อนในการเดินทาง)
ac + knowledge (n)            = acknowledge (v) (แจ้ง, บอกกล่าว)
en + able (adj)                     = enable (v) (ทำให้สามารถ)
en + rich (adj)                      = enrich (v) (ทำให้รุ่งเรือง, ทำให้เจริญ)

• Suffixes ที่ทำให้คำชนิดอื่นกลายเป็นคำกริยา เช่น -en, -ize, -ify เป็นต้น

ตัวอย่าง
short (adj) + en                    = shorten (v) (ทำให้สั้นลง)
real (adj) + ize                     = realize (v) (ตระหนัก)
pure (adj) + ify                     = purify (v) (ทำให้บริสุทธิ์)

เช่น
John accompanied Jane to her school.
We must acknowledge receipt of his report.
The bird’s large wings enable it to fly very fast.
Music can enrich a person’s life.
Helen’s skirt is too long, so she shortened it.
Now I realize that life is not easy.

คำกริยา (Verbs) ภาษาอังกฤษมีจำนวนมากมายหลายพันคำ แต่มีคำที่ใช้บ่อย ๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ดังนี้